Huuush! Long time no blog! Pano ba naman? Walang time eh . . . About this time busy na malamang mga tao. Pasko na eh! Although hindi pa rin pasko para sakin . . . This might be my loneliest Christmas ever. As was last year’s. Last year’s Christmas? Hayy naku, muntik na kong mawala sa mundo . . . pero I stayed strong and I’m still here.

Maraming nagsasabing 2006 was a very unlucky year. Sa tingin ko nga rin eh. Maraming bagyo, maraming nasalanta, parami na ng parami yung mga naghihirap. Kasama na kami dun syempre. At least the year-ender was quite . . . fine. And I’m still existing peacefully. Suprang memorable tong paskong to compared to the previous Christmases.

1. Unang pasko ko na walang bagong damit. Before, mula top to shoes brand new.
2. Hindi nilabas yung black glass plate set namin. Isa lang naman ibig sabihin nun. Bagay ba ang pagkaing dukha sa kainan na engrande?
3. First Christmas na nag-carolling and nakakuha ng more than 100. Last caroling namin, grade 6 pa ko. And tuwang-tuwa na kami kung umabot ng 100 pesos yung nakuha namin.
4. Wala akong kausap na churva sa phone. Walang babatiin. Walang iniintay na tumawag.
5. First time na hindi ako nakatanggap ng regalong nakabalot. Wala akong binuksan nitong pasko. Lahat puro pera. Tumatanda na nga ako.

Well a lot more differences. Masaya naman parin kahit papano. I’m looking forward to a good year ahead. 2007, seven year of the Lord. And my favorite number. Wahooosh.

Carolling! Haha, hindi lang naman yung kita yung kinasisiya ko talaga eh, pero alam mo yun yung company. Ang kukulit nung mga guys! Patawa! Sila haymes, jervis, wesner, emman, and jobert. Never a dull moment. Naaalala ko tuloy ang GSM. Parang ganyan din. Naaalala ko nga yung best friend ko dating nagpuntang abroad ke emman. Super siya yun, parang na-reincarnate! Pagkakaiba lang eh siyempre suprang close kami ni bestpend. Si emman kasi wala lang, hindi kami ganon ka-close. Siguro if given more time. Haha, sana tuloy hindi na matapos yung caroling. Aww, hindi ko na sila makikita eh. Enjoy ako ah. For a moment, nalilimutan ko yung mga problems ko. Ganyan din yung naramdaman ko nung kasama ko si cowboy eh. Parang alam mo yun, kapag kasama mo yung taong gustong-gusto mo, parang tumitigil yung oras, tapos nalilimutan mo yung sarili mo. Parang kahit ano na mangyari sa mundo at that moment, you don’t care. Kasi kayong dalawa lang sa mundo mo eh. Hayy, eto still trying my very best na hindi na siya isipin. Sakit lang naman ang kahihinatnan. Chaka hindi pwede. Period. Somehow, kung matiyaga at mapag-tiis lang ako, darating din siya . . . so for now, I’ll wait. Rather than get hurt and regret.

Anyways, sayang hindi ako nakapunta sa christmas party ng ab chorale. Gusto ko talagang makabonding sila. Pero alam mo yun, nauna na ang guys na mapangakuan. Naplano na lahat. And I need the money badly. Sana somehow, me other ways. Hindi naman ako magqu-quit ng chorale eh. I know I don’t have that much time pero I do everything na makapunta ng chorale. Minsan man eh I have to go kasi masama pakiramdam ko. Pero I’m serious about this. Sayang talaga. Christmas party din ng cluster namin (A-4) hindi ko napuntahan para dito sa caroling. Well, sometimes we’d have to sacrifice. Me next time pa naman siguro.

Hayy, ang boring na ng blog ko. Ang haba na puro walang kwenta pa nakasulat. Tangina. Ano kasing klaseng buhay to?! Wala talaga akong kwenta! Just some days ago nakuha ko yung grades ko. And . . . never mind. Spent last few nights ago crying. First time in my whole life. Sabi ko pa non, pagnakakuha ako ng line of 7, magpapakamatay ako. And now, tatlo. Tama! Kill me! Lahat na ng gusto niyong gawin! Shit talaga! Sana sinagasaan na ko ni manong sa edsa! Kaso hindi eh, so ganto 1. ) iinom ako ng domex, 2. ) tapos maglalaslas ako, sabay 3.) talon sa 10th floor. Pero intayin ko muna mag-18 ako. After debut.

Last words . . .

The sky is a reflection of the sea.
The sea is a reflection of the sky.
Therefore, neither is real.

Meaning?

Huuush! Long time no blog! Pano ba naman? Walang time eh . . . About this time busy na malamang mga tao. Pasko na eh! Although hindi pa rin pasko para sakin . . . This might be my loneliest Christmas ever. As was last year’s. Last year’s Christmas? Hayy naku, muntik na kong mawala sa mundo . . . pero I stayed strong and I’m still here.

Maraming nagsasabing 2006 was a very unlucky year. Sa tingin ko nga rin eh. Maraming bagyo, maraming nasalanta, parami na ng parami yung mga naghihirap. Kasama na kami dun syempre. At least the year-ender was quite . . . fine. And I’m still existing peacefully. Suprang memorable tong paskong to compared to the previous Christmases.

1. Unang pasko ko na walang bagong damit. Before, mula top to shoes brand new.
2. Hindi nilabas yung black glass plate set namin. Isa lang naman ibig sabihin nun. Bagay ba ang pagkaing dukha sa kainan na engrande?
3. First Christmas na nag-carolling and nakakuha ng more than 100. Last caroling namin, grade 6 pa ko. And tuwang-tuwa na kami kung umabot ng 100 pesos yung nakuha namin.
4. Wala akong kausap na churva sa phone. Walang babatiin. Walang iniintay na tumawag.
5. First time na hindi ako nakatanggap ng regalong nakabalot. Wala akong binuksan nitong pasko. Lahat puro pera. Tumatanda na nga ako.

Well a lot more differences. Masaya naman parin kahit papano. I’m looking forward to a good year ahead. 2007, seven year of the Lord. And my favorite number. Wahooosh.

Carolling! Haha, hindi lang naman yung kita yung kinasisiya ko talaga eh, pero alam mo yun yung company. Ang kukulit nung mga guys! Patawa! Sila haymes, jervis, wesner, emman, and jobert. Never a dull moment. Naaalala ko tuloy ang GSM. Parang ganyan din. Naaalala ko nga yung best friend ko dating nagpuntang abroad ke emman. Super siya yun, parang na-reincarnate! Pagkakaiba lang eh siyempre suprang close kami ni bestpend. Si emman kasi wala lang, hindi kami ganon ka-close. Siguro if given more time. Haha, sana tuloy hindi na matapos yung caroling. Aww, hindi ko na sila makikita eh. Enjoy ako ah. For a moment, nalilimutan ko yung mga problems ko. Ganyan din yung naramdaman ko nung kasama ko si cowboy eh. Parang alam mo yun, kapag kasama mo yung taong gustong-gusto mo, parang tumitigil yung oras, tapos nalilimutan mo yung sarili mo. Parang kahit ano na mangyari sa mundo at that moment, you don’t care. Kasi kayong dalawa lang sa mundo mo eh. Hayy, eto still trying my very best na hindi na siya isipin. Sakit lang naman ang kahihinatnan. Chaka hindi pwede. Period. Somehow, kung matiyaga at mapag-tiis lang ako, darating din siya . . . so for now, I’ll wait. Rather than get hurt and regret.

Anyways, sayang hindi ako nakapunta sa christmas party ng ab chorale. Gusto ko talagang makabonding sila. Pero alam mo yun, nauna na ang guys na mapangakuan. Naplano na lahat. And I need the money badly. Sana somehow, me other ways. Hindi naman ako magqu-quit ng chorale eh. I know I don’t have that much time pero I do everything na makapunta ng chorale. Minsan man eh I have to go kasi masama pakiramdam ko. Pero I’m serious about this. Sayang talaga. Christmas party din ng cluster namin (A-4) hindi ko napuntahan para dito sa caroling. Well, sometimes we’d have to sacrifice. Me next time pa naman siguro.

Hayy, ang boring na ng blog ko. Ang haba na puro walang kwenta pa nakasulat. Tangina. Ano kasing klaseng buhay to?! Wala talaga akong kwenta! Just some days ago nakuha ko yung grades ko. And . . . never mind. Spent last few nights ago crying. First time in my whole life. Sabi ko pa non, pagnakakuha ako ng line of 7, magpapakamatay ako. And now, tatlo. Tama! Kill me! Lahat na ng gusto niyong gawin! Shit talaga! Sana sinagasaan na ko ni manong sa edsa! Kaso hindi eh, so ganto 1. ) iinom ako ng domex, 2. ) tapos maglalaslas ako, sabay 3.) talon sa 10th floor. Pero intayin ko muna mag-18 ako. After debut.

Last words . . .

The sky is a reflection of the sea.
The sea is a reflection of the sky.
Therefore, neither is real.

Meaning?